ትጋት . . . ትጋት . . . ትጋት!

በክርስትና ሕይወት ውስጥ "ጸጋ" የእግዚአብሔር ስጦታ ሲሆን፣ "ትጋት" ደግሞ ለዚያ ስጦታ የምንሰጠው ምላሽ ነው። ትጋት ማለት በጊዜያዊ ስሜት ላይ ሳይሆን በጽኑ ዓላማ ላይ ተመስርቶ ወደ ፊት መገስገስ ነው። ብዙዎች በምኞትና በህልም ዓለም ውስጥ ሲኖሩ፣ ትጉሃን ግን ተኝተው የሚያልሙትን ነቅተው ይሠሩታል። ትጋት ሰነፍ ሊወጣው የማይችለው ተራራ ቢመስልም፣ ለወጣው ግን ዓለምን የሚያይበት ሰፊ አድማስ ነው።

ትጋት ማለት ዝም ብሎ መሥራት ሳይሆን፣ ሕይወትን ትርጉም ባለው መሠረት ላይ የመገንባት ጥበብ ነው። እግዚአብሔር ዓለምን የፈጠረው በቃሉ ቢሆንም፣ የሰው ልጅን ዕጣ ፈንታ ግን "በትጋት" ውስጥ አሥሮታል። ትጋት በነፍስ ውስጥ እንደሚነድ እሳት ነው፤ ድካምን የሚያቀልጥ፣ ተራራን የሚያንቀሳቅስና ከባዶነት ውስጥ ተስፋን የሚቀዳ ነው። ብዙዎች ሕይወት በአጋጣሚ የምትለወጥ ይመስላቸዋል፤ እውነታው ግን ሕይወት የምትለወጠው እግዚአብሔር በሰጠን ጸጋና እኛ በምናክለው ትጋት መካከል በሚፈጠር ቅዱስ ጥምረት ነው። ጸጋ ሰማያዊውን በር ሲከፍት፣ ትጋት ደግሞ በዚያ በር እንድንገባ ጉልበት ይሆነናል። በትጋት የታጀበ ሕይወት የሰነፎችን ምኞት ሰባብሮ፣ በክርስቶስ ወደተዘጋጀው የክብር ማማ የሚያደርስ ብቸኛው የተግባር መሰላል ነው።

መንፈሳዊ ሕይወት ያለ ትጋት እንደማይንቀሳቀስ መኪና ነው። መጸለይ ስንፈልግ ብቻ መጸለይ፣ ስሜታችን ሲነሳሳ ብቻ ቃሉን ማንበብ ሳይሆን፣ በማንኛውም ሁኔታ ውስጥ በጽናት መቆም ትጋት ነው። ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ "ለሥራ ከመትጋት አትለግሙ፤ በመንፈስ የሚቃጠሉ ሁኑ፤ ለጌታ ተገዙ" (ሮሜ 12፥11) በማለት ያዘናል። ትጋት በውስጣችን ያለውን የእግዚአብሔርን እሳት የሚጭር መቆስቆሻ ነው። መንፈሳዊ ድንዛዜ የሚመጣው ከኃጢአት ብቻ ሳይሆን፣ ካለማገልገልና ካለመትጋት ጭምር ነው፤ ቀላል ይመጣል።

እግዚአብሔር ሰነፍን አይባርክም፤ ምክንያቱም በረከቱን የሚቀበልበት እጅ የለውም። መጽሐፍ ቅዱስ "የትጉህ እጅ ትገዛለች፤ የታካች እጅ ግን ትገብራለች" (ምሳ. 12፥24) ይላል። ትጋት ማለት በሥራ ቦታህ፣ በትምህርትህና በኃላፊነትህ ሁሉ ለሰው ሳይሆን "ለጌታ እንደምትሠራ" መሥራት ነው። ትውልድ በኑሮውና በቤተሰቡ ውስጥ ስኬታማ የሚሆነው፣ እግዚአብሔር በሰጠው ጊዜና ጉልበት በትጋት ሲጠቀምበት ነው። ትጋት ድህነትን የሚያባርር፣ መተማመንን የሚፈጥርና ለሰው ፊት እንዳንጋለጥ የሚያደርግ 'የክብር መንገድ' ነው።

ትጋት የአንድ ቀን ሩጫ ሳይሆን የዘወትር ጉዞ ነው። ብዙዎች በታላቅ ግለት ይጀምራሉ፣ በጥቂት መሰናክሎች ግን ይቆማሉ። እውነተኛ ትጋት ግን በውድቀት ውስጥ መነሳትን፣ በድካም ውስጥ መበርታትን ያካትታል። በትጋት ውስጥ የሚታለፍ መከራ የባሕርይ ጥንካሬን ይፈጥራል፤ ያ ጥንካሬ ደግሞ ተስፋን ያመጣል።

ትጋት በእግዚአብሔር መታመንን አይተካም፤ ይልቁንም በእግዚአብሔር መታመናችንን የምናሳይበት ተግባራዊ መንገድ ነው። ዛሬ የምትተክለው የትጋት ዘር፣ ነገ የዕረፍት ፍሬ ሆኖ ይጠብቅሃል። ሰነፍ ነገን እየተመኘ ዛሬን ያባክናል፤ ትጉህ ግን ዛሬን እየሠራ ነገን በድል ይቀበላል። እንግዲህ በጸሎት፣ በእግዚአብሔር ቃል ጥናትና በዕለት ተዕለት ሥራህ ትጉህ ሁን። የድካምህ ውጤት በምድር ስኬት፣ በሰማይ ደግሞ "አንተ በጎና የታመንህ ባሪያ" የሚል የክብር አቀባበል ይሆናል!

እግዚአብሔር ሰነፍ ምኞትን ከውስጣችን ነቅሎ፣ ትጉህና ለክብሩ የሚቀኑ ልቦችን ይስጠን! ድካማችን በበረከት፣ ጥረታችን በድል ታጅቦ ለታላቁ ክብር ያብቃን!

የጌታ ሰላም ለእናንተ ይሁን!

https://t.me/anidSew