የእግዚአብሔርን ፈቃድ የመፈለግ የፍቅር ጉዞ

የሰው ልጅ ሕይወት በብዙ ሺህ በሚቆጠሩ ምርጫዎች የተሞላች እንቆቅልሽ ናት። በየቀኑ በቆምንባቸው አደባባዮች ሁሉ "የትኛው መንገድ ይሻለኛል? የፈጠረኝ አምላክስ ከእኔ ምን ይፈልጋል?" የሚለው ጥያቄ በውስጣችን ያስተጋባል። ብዙዎቻችን የእግዚአብሔርን ፈቃድ እንደ አንድ የተሰወረና በድካም ሊፈለግ እንደሚገባ "የቀበርነው ሀብት" አድርገን እንቆጥረዋለን። ነገር ግን የእግዚአብሔር ፈቃድ ከእኛ የተደበቀ ሚስጥር ሳይሆን፣ እርሱ ሊያሳየን የሚፈልገውና በየእርምጃችን የሚገለጥ ድንቅ ብርሃን ነው። መዝሙረኛው ዳዊት እንደሚለው፦ "ሕግህ ለእግሬ መብራት፥ ለመንገዴም ብርሃን ነው" (መዝ. 119፥105)። ይህንን ፈቃድ ማወቅ ደግሞ ከውሳኔዎቻችን በፊት የልባችንን ትርታ ከእግዚአብሔር ጋር ማስተካከልን የሚጠይቅ የፍቅር ጉዞ ነው።

የእግዚአብሔርን ፈቃድ መፈለግ ልክ ጭጋጋማ በሆነ መንገድ ላይ መኪና እንደመንዳት ነው። የፊታችን ያለውን ኪሎ ሜትር በሙሉ ማየት ባንችልም፣ መብራታችን ግን ለሚቀጥለው ጥቂት ሜትር በቂ ብርሃን ይሰጠናል። ይህ ጉዞ ሳቢ የሚሆነው ደግሞ የእግዚአብሔርን ፈቃድ የማወቅ ጥማታችን ከውጤቱ በላይ ሲበልጥ ነው። ብዙዎቻችን ፈቃዱን የምንፈልገው "ስህተት ላለመሥራት" ወይም "ውጤታማ ለመሆን" ብለን ቢሆንም፣ እግዚአብሔር ግን ፈቃዱን የሚገልጥልን ከእርሱ ጋር እንድንነጋገርና እንድንቀራረብ ስለሚፈልግ ነው። እርሱ የሕይወታችን "ጂፒኤስ" ብቻ ሳይሆን አብሮን የሚጓዝ የቅርብ ወዳጃችን ነው። ስለዚህ ትኩረታችን መሆን ያለበት "የት ልሂድ?" በሚለው ላይ ብቻ ሳይሆን "ከማን ጋር ልሂድ?" በሚለው ላይ መሆን አለበት፤ እርሱን ስንይዝ መንገዱ ራሱ ግልጽ እየሆነ ይመጣል። መጽሐፍ እንደሚል፦ "በመንገድህ ሁሉ እርሱን እወቅ፥ እርሱም ጎዳናህን ያቀናልሃል" (ምሳ. 3፥6)።

አንዳንድ ጊዜ ግን እግዚአብሔርን አጥብቀን ስንጠይቅ እርሱ ዝምታን ይመርጣል። ይህ ዝምታ "አልሰማሁህም" ማለት ሳይሆን "እመነኝ" የሚል መለኮታዊ ግብዣ ሊሆን ይችላል። ፈቃዱን ለማወቅ በምንጥርበት ጊዜ የምናሳልፈው የጥበቃ ጊዜ ባህሪያችን የሚቀረጽበት ወርቃማ ወቅት ነው። እግዚአብሔር ከምንሠራው ሥራ ይልቅ ለምንሆነው ማንነት ትልቅ ዋጋ ይሰጣል። ስለዚህ መልሱ እስኪመጣ የምንጠብቅበት ትዕግሥት ራሱ የእግዚአብሔር ፈቃድ አካል ነው። በዚያ ዝምታ ውስጥ የእምነት ጡንቻችን ይጠነክራል፣ የእርሱንም ድምፅ ከገዛ ፍላጎታችን መለየት እንጀምራለን። ነቢዩ ኢሳይያስ እንደተናገረው፦ "እግዚአብሔርን በመተማመን የሚጠባበቁ ግን ኃይላቸውን ያድሳሉ፤ እንደ ንስር በክንፍ ይወጣሉ" (ኢሳ. 40፥31)።

ከዚህም ባለፈ እግዚአብሔር በሁኔታዎችና በተዘጉ በሮች ቋንቋ ይናገረናል። አንዳንድ ጊዜ እኛ በከፍተኛ ጉጉት የምንመኘው በር በሃይል ይዘጋል። ያኔ ልባችን ሊሰበርና ግራ ልንጋባ እንችላለን፤ ነገር ግን የተዘጋ በር የእግዚአብሔር ጥበቃ መግለጫ መሆኑን መረዳት አለብን። "አይሆንም" የሚለው መልስ ራሱ አንዱ የፈቃዱ መገለጫ ነው። ወደፊት ቆም ብለን ስንመለከት ያ የተዘጋ በር ካልተፈለገ አደጋ እንደጠበቀን ወይም የተሻለ በር እንድናንኳኳ እንደገፋን እንረዳለን። የእግዚአብሔር ፈቃድ ሁልጊዜ እኛ ያቀድነው ሳይሆን፣ ለእኛ የሚበጀው ነው። ምክንያቱም ሐሳቡ ከሐሳባችን፣ መንገዱም ከመንገዳችን እጅግ የላቀ ነው (ኢሳ. 55፥8-9)።

በእነዚህ ሁሉ ውሳኔዎች መካከል ደግሞ "የውስጥ ሰላም" እንደ ትልቅ ኮምፓስ ያገለግለናል። የእግዚአብሔር ፈቃድ ሲሆን፣ በሁኔታዎች መካከል ትልቅ ዕረፍት አለ። ዓለም ሁሉ ግራ ቢጋባና ነገሮች ባይስተካከሉም እንኳ፣ በውስጣችን ያለው መረጋጋት እግዚአብሔር ከእኛ ጋር መሆኑን ያረጋግጥልናል። ሐዋርያው ጳውሎስ እንዳስተማረው፣ "በክርስቶስ ኢየሱስ ልባችሁንና አሳባችሁን የሚጠብቀው ከሰው እውቀት በላይ የሆነው የእግዚአብሔር ሰላም ይገዛላችሁ" (ፊል. 4፥7)። በአንጻሩ ደግሞ በሰው ዓይን ትክክል የሚመስል ነገር ግን በውስጣችን ዕረፍት የሚነሳን ከሆነ፣ ቆም ብለን ማሰብ ይኖርብናል። ያ የውስጥ ሰላም መንፈስ ቅዱስ እኛን የሚመራበት ረቂቅ ድምፅ ነው። ይህ ሰላም ደግሞ ሁልጊዜም ከመጽሐፍ ቅዱስ ቃል ጋር ይስማማል፤ ምክንያቱም ከቃሉ ውጪ የሆነ የእግዚአብሔር ፈቃድ የለምና። በየቀኑ በቃሉ ውስጥ ስንኖር፣ አስተሳሰባችን መለኮታዊውን ድግግሞሽ መያዝ ይጀምራል፤ ያኔ ፈቃዱን ማወቅ አስቸጋሪ ስራ መሆኑ ቀርቶ የሕይወት ዘይቤ ይሆናል።

በመጨረሻም፣ የእግዚአብሔርን ፈቃድ መፈለግ ማለት አንድን ደረቅ መመሪያ መከተል ሳይሆን፣ ሕያው ከሆነ አምላክ ጋር አብሮ መጋዝ ነው። ውሳኔዎቻችን ስህተት ሊሆኑ ቢችሉም እንኳ፣ እርሱ ግን በመንገዳችን ላይ ወደ ፈለገው ወደብ ሊያደርሰን የታመነ ነው። ሕይወትህን በእርሱ እጅ ስታስቀምጥ፣ ፈቃዱ በሕይወትህ እንዲፈጸም መፍቀድህ ብቻ ሳይሆን፣ አንተም በፈቃዱ ውስጥ ደስተኛና ውጤታማ ትሆናለህ። "አቤቱ ፈቃድህን ለማድረግ አስተምረኝ፥ አንተ አምላኬ ነህና" (መዝ. 143፥10) ስትለው፣ እርሱ ሕይወትህን በማንም የሰው ጥበብ ሊሳል የማይችል ውብ ስዕል አድርጎ ይቀርጸዋል።

እግዚአብሔርን ፈቃድ ዕወቅ፤ ዛሬውኑ ፈቃዱን ለሚገልጥልህ ጌታ ልብህን አስገዛ። ወደፊት ለመራመድ አትፍራ፤ የእግዚአብሔር ፈቃድ ካንተ እቅድ በላይ ጥንቁቅ ነውና ዛሬውኑ የመጀመሪያውን የእምነት እርምጃ ተራመድ። ፈቃዱን ለመፈለግ ሳይሆን፣ ፈቃዱን ለመኖር ተነሳ! ዛሬ የራስህን መንገድ ለጥቂት ጊዜ ገታ አድርግና፣ አምላክህን እንዲህ በለው፦ 'ጌታ ሆይ፤ እኔ ዝግጁ ነኝ፣ አንተ ግን መሪዬ ሁን፤ ፈቃድህ በሕይወቴ ይሁን።'

የጌታ የኢየሱስ ጸጋ ይብዛላችሁ!